با کاردی از محبت گوشه قلبم را می شکافم وقطره ی خونی را که می چکد به عنوان سلام تقدیم می دارم.سرای وجودم همه خواهان توست اما گویا نیستم.چشمانت برای من همچون دو آینه تابناک است.بدان می نگرم تا به تو دست یابم.وقتی لبانت را باز می کنی تا سخن بگویی من بی اختیار منتظرمتا نامی از این عشق یک طرفه ببری و من هم چنان منتظرم.

می خواستم بنویسم اما خیال تو و یاد آن چشمان قشنگت دیگر مجال نوشتن نمی دهد.

در آخر مینویسم دوستت دارم.